Bewegen met een chronische ziekte: vandaag zette ik mijn eerste stap terug in de sport

Bewegen met een chronische aandoening

Vandaag ben ik voor het eerst in lange tijd weer gaan sporten. Spannend, intens en vooral emotioneel. Ik trainde bij Avanty, een plek waar begeleiding, begrip en een prettige sfeer centraal staan. Precies wat ik nodig had om deze stap te durven zetten.

Ik heb jarenlang gesport. Sport was altijd een vast onderdeel van mijn leven. Maar leven met een chronische ziekte verandert alles. Wat vroeger vanzelf ging, vraagt nu moed. Niet zozeer fysiek  maar vooral mentaal.

Mentaal zwaarder dan fysiek

De training zelf was pittig, maar goed te doen. Wat het echt zwaar maakte, was mijn hoofd. Het vergelijken met hoe het ooit was. Dat mentale proces is iets wat veel mensen met een chronische aandoening zullen herkennen.

Juist daarom maakte de begeleiding bij Avanty zo’n verschil. Er werd gekeken naar wat vandaag mogelijk was, niet naar prestaties of verwachtingen. Geen druk, geen oordeel  alleen professionele ondersteuning en rust.

Trots op deze stap

Halverwege de training voelde ik het: trots. Niet omdat alles perfect ging, maar omdat ik er stond. Omdat ik het gedaan heb. Sporten met een chronische ziekte draait niet om winnen of doorzetten ten koste van alles. Het draait om luisteren naar je lichaam, vertrouwen opbouwen en mild zijn voor jezelf, maar vooral ook om mentaal te overwinnen

De positieve impact van beweging bij chronische ziekten

Beweging heeft een aantoonbaar positieve invloed op chronische ziekten. Niet als genezing, maar als krachtige ondersteuning. Regelmatig en aangepast bewegen kan helpen bij:

• vermindering van vermoeidheid

• behoud en verbetering van spierkracht en mobiliteit

• ondersteuning van de mentale gezondheid

• beter omgaan met pijn en spanningen

• meer zelfvertrouwen en kwaliteit van leven

Voor veel mensen met een chronische aandoening betekent bewegen ook: weer contact maken met het lichaam, in plaats van ertegen te vechten.

Bewegen op jouw manier

Sporten met een chronische ziekte ziet er anders uit. Langzamer. Bewuster. Met meer pauzes en minder prestatiedruk. En dat is oké. Consistentie is belangrijker dan intensiteit. Eén training is geen einddoel, maar een begin.

Vandaag was zo’n begin voor mij.

Positiviteit, ondanks beperkingen

Ik weet dat niet elke dag zo zal voelen als vandaag. Dat hoort erbij. Maar deze ervaring herinnert me eraan dat mijn sportieve kant er nog steeds is. Misschien in een andere vorm, maar niet verdwenen.

Bewegen is voor mij geen “moeten”, maar een vorm van zelfzorg. En vandaag voelde ik weer waarom.